افزايش روز افزون جمعيت جهان بويژه کشورهاي در حال توسعه از يک سو و فقر اقتصادي و پايين بودن سطح درآمد ملي کشور هاي مذکور از سوي ديگر مردم ساکن در اين کشور ها را در تنگنا قرار داده است .
در بررسي علل عقب افتادگي بسياري از کشور هاي ياد شده که علي رغم برخورداري از مواهب طبيعي بسيار و دارا بودن منابع بالقوه درآمدي ، پذيراي فقر و محروميت شده اند ،محدوديت  سطح دانش فني و عدم آگاهي از نحوه بهره برداري از پتانسيلهاي موجود در کشور به عنوان نکته مهم و اساسي خودنمايي ميکند . در همين ارتباط حتي بسياري از کشورهاي نفت خيز که ظاهراً جز ممالک ثروتمند جهان محسوب مي شوند نيز به دليل اتکا به نفت و عدم ايجاد تنوع در منابع درآمدي همواره با مشکلات عديده اي در صحنه اقتصاد ملي مواجه مي باشند . بديهي ترين پيامد حاصل از شرايط مذکور آسيب پذير بودن منبع واحد درآمد اينگونه کشورها و حرکت به سمت بحرانهاي اقتصادي و سياسي است .
يکي از منابع عمده ايجا درآمد و رهايي از مشکلات مربوط به محدوديت منابع درآمد ملي در صحنه بين المللي ، صنعت توريسم است که در نيم قرن اخير توانسته است جا پاي مناسبي در روابط بين الملل پيدا کرده و با ايجاد پيوند ميان کشور هاي مختلف ، منبع درآمد عظيمي براي بسياري از کشور هاي جهان گردد . ضمن اينکه برقراري ارتباط ميان ملل مختلف از مجراي جهانگردي و آشنايي آنها با فرهنگها ،آداب و رسوم و پيشينه تاريخي و فرهنگي يکديگر موجبات استحکام پيوند هاي اجتماعي ملل را فراهم مي آورد بلکه در بسط تفاهم آميز روابط بين الملل و ايجاد امنيت جوامع سهم بسزايي داشته است.

موقعيت جغرافيايي :
 استان سمنان با وسعتي برابر با 96816 کيلومتر مربع از شرق به استان خراسان از شمال به استانهاي مازندران و گلستان ، از غرب به استان تهران و قم و از جنوب به استان اصفهان محدود شده است . شهر هاي استان عبارتند از : سمنان ، دامغان ، شاهرود و گرمسار ، مرکز اين استان با 100000 نفر نفوس در 220 کيلو متري مرکز کشور قرار گرفته است و فصله زميني آن با آبهاي آزاد خليج فارس و درياي خزر به ترتيب 1600 و 200 کيلومتر مي باشد . براساس آخرين تقسيمات کشوري ، استان داراي 4 شهرستان ، 12 بخش ، 16 شهر و 28 دهستان مي باشد .